បើ​អ្នក​មាន​សញ្ញា​ទាំង៤នេះ​ នោះ​បង្ហាញ​ថា ​អ្នក​កំពុង​ហត់នឿយ​នឹង​អារម្មណ៍​ផ្លូវ​ចិត្ត

តើអ្នកធ្លាប់មានអារម្មណ៍ថាអ្នកមិនមានអីផ្លាស់ប្ដូរក្នុងជីវិតរបស់អ្នកដែរឬទេ? នេះអាចមកពីខួរក្បាលរបស់អ្នកហត់ពេក។ ក្នុងជីវិត ពេលខ្លះអ្នកមានអារម្មណ៍បែបហ្នឹង  ដែលជាពេលដែលខួរក្បាលរបស់អ្នកត្រូវការសម្រាក។ ម៉្យាងវិញទៀត ការសម្រាកគ្រប់គ្រាន់ ខួរក្បាលរបស់អ្នកមិនគិតរឿងដែលអាក្រក់ៗ។

១) គ្មានពេលសម្រាប់ខ្លួនឯង៖ បើអ្នកគិតថា អ្នកមិនមានពេលគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ខ្លួនឯង អ្នកគួរតែលៃលកពេលសម្រាប់ខ្លួនឯង។ បើអ្នកអាចសម្រាកមួយថ្ងៃឬពីរថ្ងៃ វាអាចធ្វើឲអារម្មណ៍ និងខ្លួនប្រាណរបស់អ្នកបានសម្រាកដែរ។ ដូច្នេះហើយ វាក៏អាចធ្វើឲអ្នកមានអារម្មណ៍ល្អ។

២) មិនអាចឆ្លើយតបនឹងសំណួរបាន៖ តើអ្នកមានអារម្មណ៍មិនល្អមែនទេពេលមនុស្សសួរសំណួរដែលអ្នកមិនអាចឆ្លើយបាន? វិធីដែលល្អបំផុតនោះគឺអ្នកអាចឱ្យឲអ្នកដទៃជួយឆ្លើយជំនួសអ្នក។ អ្នកមិនចាំបាច់ទទួលបន្ទុកទាំងអស់នោះទេ។ ជាការពិតណាស់ មានមនុស្សជាច្រើនរីករាយនឹងជួយអ្នក។

៣) គិតច្រើន៖ ភាពភ័យខ្លាច និងភាពមិនសប្បាយចិត្តបណ្ដាលមកពីការហត់នឿយខាងផ្លូវចិត្ត។ ការមានអារម្មណ៍ខាងលើនេះអាចធ្វើឱ្យអ្នកបាត់បង់ជំនឿចិត្តក្នុងធ្វើកិច្ចការ។ ដូច្នេះអ្វីដែលអ្នកគួរធ្វើត្រូវគិតថាអ្វីៗនឹងប្រសើរឡើង។

៤) កិច្ចការច្រើនពេក៖ បើអ្នកមានអារម្មណ៍ថា អ្នកមានកិច្ចការជាច្រើនដែលត្រូវធ្វើ អ្នកអាចរៀននិយាយពាក្យថា “ទេ” បាន។ មនុស្សនឹងយល់ថាអ្នកមានអ្វីដែលអ្នកត្រូវធ្វើជាច្រើន។ អ្នកអាចដកខ្លួនពីពិភពដ៏រវល់នេះបាន។ រកកន្លែងដែលស្ងប់ ហើយបន្ធូរអារម្មណ៍ ឬ តាំងសមាធិ៕

គន្លឹះសរសេរសារណា​ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព

ការសរសេរសារណាជាដំណាក់កាលសំខាន់បំផុតសម្រាប់ជីវិតសិក្សា​របស់​និស្សិត មុនពេលបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រ ឬអនុបណ្ឌិត។ ការសរសេរសារណាជាពេលវេលាសំខាន់ដែលអាចផ្តល់ឱកាស​ ឱ្យនិស្សិតអាចចុះអនុវត្តជាក់ស្តែង និងទទួលបានបទពិសោធន៍ផ្ទាល់នៅក្នុងស្ថាប័នដែលបានសិក្សាស្រាវជ្រាវ បន្ទាប់ពីពួកគេសិក្សាទ្រឹស្តីអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំរួចមក។
បង្ហាញពីគន្លឹះសរសេរសារណាប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ សាស្ត្រាចារ្យនៃសាកលវិទ្យាល័យឯកជនមួយចំនួននៅកម្ពុជា លោក គុន វិជ្ជា បានប្រាប់ថា ដើម្បីសរសេរសារណាបានល្អនិស្សិតត្រូវអនុវត្តតាមដំណាក់កាលសំខាន់ៗចំនួន6គឺ ជ្រើសរើសប្រធានបទបង្កើតសំណួរសម្រាប់ស្រាវជ្រាវ ជ្រើសរើសវិធីសាស្ត្រ ស្រាវជ្រាវ ប្រមូលទិន្នន័យ វិភាគទិន្នន័យ និងចងក្រង បង្កើតជាសារណា។
លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ “ការជ្រើសរើសប្រធានបទជាដំណាក់កាលសំខាន់បំផុតសម្រាប់អ្នកសរសេរសារណា ព្រោះវាជាការកំណត់ពីគោលដៅរួមនៃឯកសារ ហើយវាមានទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធជាមួយនឹងអនាគតការងាររបស់​ពួកគេ។ ហេតុនេះនិស្សិតគួរជ្រើសរើសប្រធានបទណាដែលទាក់ទងនឹងស្ថាប័នដែលគេចង់ធ្វើការនាថ្ងៃ
អនាគត”។
លោកសាស្ត្រាចារ្យបានបន្ថែមទៀតថា ការជ្រើសរើសប្រធានបទជាការសម្រេច​ យ៉ាងធំបំផុតមុននឹងចាប់ផ្តើមសរសេរសារណា ព្រោះវាជាអ្នកកំណត់ទិសដៅអនាគតនៃអ្នកសរសេរ។ ក្រៅពីនេះវិធីសាស្រ្តក្នុងការស្រាវជ្រាវ ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យសម្រាប់សរសេរក៏ជារឿងចាំបាច់ ដែលនិស្សិតត្រូវធ្វើបន្ទាប់ពីការជ្រើសរើសប្រធានបទ។ ដើម្បីទទួលបានទិន្នន័យសំខាន់សម្រាប់សរសេរ និសិ្សតមានវិធីសាស្ត្រជាច្រើនដើម្បីអនុវត្ត ទី1 គឺការប្រមូលទិន្នន័យដែលមានស្រាប់ពីបណ្តាញផ្សព្វផ្សាយនានា ឬទិន្នន័យពីស្ថាប័នដែលពួកគេកំពុងស្រាវជ្រាវ។ វិធីមួយផ្សេងទៀតគឺ គេអាចធ្វើបទសម្ភាសន៍ពីប្រភពពាក់ព័ន្ធទៅនឹងគោលដៅសំខាន់នៃសំណេររបស់ខ្លួន ធ្វើការអង្កេត ឬធ្វើការសាកសួរដោយបង្កើតកម្រងសំណួរឱ្យបានច្បាស់លាស់តាមមាតិកាដែលខ្លួនចង់សរសេរ។
បន្ថែមលើករណីខាងលើនេះ លោក ហេង លីណា សាស្ត្រាចារ្យផ្នែកវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវនៃសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទនីតិសាស្ត្រ និងវិទ្យាសាស្ត្រសេដ្ឋកិច្ច បាន​ថ្លែងថា អ្នកសរសេរសារណាត្រូវត្រៀមខ្លួនធ្វើជាអ្នកជំនាញលើផ្នែកណាមួយដែលខ្លួនកំពុងសិក្សាស្រាវជ្រាវ។ ហេតុនេះស្នាដៃដែលពួកគេសរសេរគឺត្រូវតែជាប្រធានបទល្អដល់សង្គម និងសម្រាប់ខ្លួនគេផ្ទាល់។ ស្នាដៃទាំងអស់នឹងត្រូវទុកជាឯកសារសម្រាប់និស្សិតជំនាន់ក្រោយ ហើយក៏ជាកិត្តិយសមួយសម្រាប់អ្នកសរសេរដែលវាជាភស្តុតាងបង្ហាញពីគុណភាពនៃការសិក្សា
ស្រាវជ្រាវ និងចំណេះដឹង​ពិត​ប្រាកដ​របស់ពួកគេ។ ទោះបីការសរសេរសារណាបានផ្តល់គុណប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់និស្សិត តែការសរសេរសារណាមិនមែនជារឿងងាយស្រួលទេ ដោយវាទាមទារឱ្យមានការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់បំផុត ដើម្បីចៀសវាងបញ្ហាដែលអាចកើតមានឡើងនៅចំណុចណាមួយក្នុងដំណើរការនៃការចងក្រង។
លោក ហេង លីណា មានប្រសាសន៍ថា៖ “អ្នកសរសេរសារណាភាគច្រើនតែងតែភ្លេចខ្លួន ហើយមានបញ្ហានៅពេលជិតដល់ថ្ងៃកំណត់ប្រមូលសារណា។ ការ កំណត់តារាងពេលវេលា (Timeline) សម្រាប់ការប្រមូលឯកសារ និងសិក្សាស្រាវជ្រាវជារឿងដែលនិស្សិតត្រូវធ្វើជាចាំបាច់បើមិនដូច្នោះទេពួកគេនឹងត្រូវប្រឈម
មុខជាមួយនឹងហានិភ័យខ្ពស់បំផុតដែលអាចធ្វើឱ្យគេត្រូវធ្លាក់ប្រសិនបើនិស្សិតមិនអាចបញ្ចប់
ទាន់ពេលវេលា”។
សាស្ត្រាចារ្យជំនាញ វិធីសាស្រ្តស្រាវជ្រាវខាងលើបានបន្តទៀតថា ការបង្កើតតារាងកំណត់ពេលវេលាចាំបាច់ត្រូវធ្វើឡើងដោយមានការកំណត់ និងដាក់ពិន័យឱ្យបានតឹងតែងបំផុត។ ពួកគេត្រូវកំណត់ពីពេលវេលាដែលត្រូវប្រមូលឯកសារ ពេលដែលត្រូវសរសេរ ពេលវេលាសម្រាប់កែតម្រូវជាមួយនឹងសាស្ត្រាចារ្យណែនាំ ឬទីប្រឹក្សា និងពេលវេលាត្រៀមសម្រាប់ធ្វើបទបង្ហាញ ឬការពារសារណា។ ក្រោយពេលកំណត់កាលវិភាគច្បាស់លាស់ហើយ និស្សិតត្រូវត្រៀមខ្លួនជាមុនដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាដែលអាចនឹងកើតមានឡើងនៅពេលដែល
ពួកគេចាប់ផ្តើមសរសេរ ដោយស្វែងរកប្រភពឯកសារឱ្យមានតុល្យភាពជាមួយគម្រោងដែលពួកគេត្រូវសរសេរ។ ជំពួកនីមួយៗត្រូវមានតុល្យភាពទំព័រ ដោយមិនឱ្យមានផ្នែកណាមួយធំ ឬច្រើនជាងផ្នែកណា មួយនោះឡើយ។ បើគ្មានការគ្រោងទុកច្បាស់លាស់ទេ ពួកគេនឹងប្រឈមជាមួយនឹងបញ្ហាធំនៅពេលដែលគេសរសេរដល់ផ្នែកណាមួយ តែមិនមានឯកសារយោងច្បាស់លាស់សម្រាប់ផ្នែក ឬជំពូកដទៃៗទៀត ជាហេតុធ្វើឱ្យពួកគេមិនអាចបន្តទៅមុខទៀតបាន។
ការសរសេរសារណាជាឱកាសសំខាន់បំផុតមួយ ដែលធ្វើឱ្យអ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវអាចចុះអនុវត្តផ្ទាល់នៅក្នុងស្ថាប័នណាមួយដែលពួកគេចង់ធ្វើការ ហើយវាក៏ជាឱកាសល្អសម្រាប់ពួកគេដើម្បីបង្កើតទំំនាក់ទំនងល្អជាមួយនឹងស្ថាប័នផងដែរ។ ម្យ៉ាងវិញទៀតការចុះទៅស្រាវជ្រាវនៅស្ថាប័នណាមួយ អាចធ្វើឱ្យនិស្សិតយល់កាន់តែស៊ីជម្រៅលើដំណើរការការងាររបស់ស្ថាប័ន ហើយធ្វើឱ្យពួកគេមានឱកាសខ្ពស់ជាងនិស្សិតដទៃនៅពេលដែលគេដាក់ពាក្យធ្វើការនៅទីនោះ។
លោក ស៊ិន បញ្ញាវុឌ្ឍី អតីតសាស្ត្រាចារ្យសេដ្ឋកិច្ចនៃសាកលវិទ្យាល័យបាត់ដំបង បានឱ្យដឹងថា សីលធម៌នៃការសរសេរសារណាជារឿងដែលនិស្សិតត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ក្រៅពីកត្តាខាងក្នុងមួយ
ចំនួនដើម្បីជំរុញឱ្យសារណាណាមួយអាចត្រូវបានគេទទួលស្គាល់ថា ជាឯកសារប្រកបដោយគុណតម្លៃសម្រាប់និស្សិតជំនាន់ក្រោយ។ ថ្វីដ្បិតតែសារណាបញ្ចប់ការសិក្សាមិនមានលក្ខណៈបង្កើតថ្មីដូចជានិក្ខេបបទថ្នាក់បណ្ឌិត  តែសារណាត្រូវការគំនិតច្នៃប្រឌិតក្នុងការរៀបចំទិន្នន័យ និងឯកសារស្រាវជ្រាវដើម្បីចងក្រង។ ក្រៅពីនេះការសរសេរសារណាបញ្ចប់ការសិក្សាចាំបាច់ណាស់ត្រូវតែបង្ហាញពីប្រភព ឬឯកសារយោងឱ្យបានច្បាស់លាស់ដើម្បីគាំទ្រអំណះអំណាងក្នុងផ្នែកនីមួយៗឱ្យមានទម្ងន់។
លោក បញ្ញាវុឌ្ឍី បាននិយាយថា៖ “អ្នកសរសេរសារណាត្រូវមានភាពច្បាស់លាស់ ឬអានគ្រប់ឯកសារយោងឱ្យយល់ដើម្បីងាយស្រួលស្រង់យកន័យសំខាន់ៗមកគាំទ្រសំណេរ
របស់ខ្លួន មិនមែនគ្រាន់តែដកស្រង់ហើយមិនយល់ពីន័យដើមរបស់ប្រភពនោះឡើយ”។
បើតាមលោកសាស្ត្រាចារ្យ ស៊ិន បញ្ញា វុឌ្ឍី បានឱ្យដឹងថា ភាពច្បាស់លាស់របស់អ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវ ជាចំណុចវិជ្ជមានមួយ ដែលអាចជំរុញឱ្យគណៈកម្មការជឿជាក់លើសមត្ថភាពយ៉ាងប៉ិនប្រសប់របស់អ្នកសរសេរ។ ក្រៅពីនេះ វាក៏អាចជួយឱ្យនិស្សិតខ្លួនឯងអាចមានគំនិតកាន់តែទូលំទូលាយ យល់ច្បាស់ពីប្រភពនៃបញ្ហាផ្សេងៗនៅក្នុងដំណើរការងាររបស់ស្ថាប័ន ដែលគេស្រាវជ្រាវរហូតធ្វើឱ្យពួកគេអាចសរសេរចេញជាអនុសាសន៍សម្រាប់ស្ថាបនាស្ថាប័ន
នោះបានប្រកប ​ដោយប្រសិទ្ធភាព​បំផុត៕

មិត្តភក្តទាំង 7 ជំពូកដែលអ្នកមិនគួររាប់អានជាមួយ

វាគឺជាការពិតដែលអ្នកត្រូវដឹង មិត្តភាពគឺវាងាយស្រួលបង្កើតនោះទេ តែអ្វីដែលលំបាកនោះគឺយើងអាចរក្សាមិត្តភាពរបស់យើងអោយបានស្ថិតស្ថេរគង់វង្សយូរអង្វែង។ សម្រាប់អ្នកដែលមានមិត្តភក្តហើយមិនដឹងថាមិត្តភក្តរបស់យើងមានអារម្មណ៏បែបណាមកលើរូប
យើងនោះគឺមានវិធីសាស្ត្រ ៧ចំណុចដែលអាចចង្អុលប្រាប់អ្នកបាន។
1. មិត្តរបស់អ្នកមិនបានផ្តល់ពេលវេលាអោយអ្នក
ក្នុងន័យនេះគឺចង់សំដៅទៅដល់ការដែលមិត្តរបស់អ្នកមិនធ្លាប់ចំណាយពេលនៅជាមួយើង ដូចជាការដើរលំហែរកាយ ឬនៅកន្លែងកំសាន្តនានា។ ហើយលើសពីនេះទៅទៀតពេលដែលអ្នកទៅពឹងគេនោះមិត្តរបស់អ្នកយកលេសថាជាប់រវល់នេះ ជាប់រវល់នោះរហូត។
2. ច្រណែន
ថ្វីត្បិតតែការច្រណែននិងការប្រកួតប្រជែងយកឈ្នះនោះវាល្អសម្រាប់អ្នករកស៊ី ក៏ប៉ុន្តែសម្រាប់ការរាប់អានមិត្តភក្តវិញនោះគឺជាការដែលមិនល្អនោះឡើយ។ បើនណាម្នាក់មានគំនិតបែបនេះហើយ គឺមិនយូរប៉ុន្មាននោះទេ អ្នកនិងមិត្តភក្តរបស់អ្នកនឹងប្រេះឆានិងគ្នាជាមិនខានឡើយ។
3 និយាយដើមអ្នក
អ្នកដទៃនិងមិត្តភក្តរបស់អ្នកអាចនិយាយពីអ្នកគ្រប់ពេលវេលាទាំងអស់។ ចំពោះការនិយាយគឺវាមានតាំងពីការ និយាយបែបរិះគន់ហើយនិងនិយាយបែបស្ថាបនា។ ចំពោះការនិយាយដើមទាំងពីរនេះគឺវាមិនអីនោះទេ ព្រោះវាគឺជារឿងធម្មជាតិទៅហើយ តែអ្វីដែលជាសញ្ញាគ្រោះថ្នាក់នោះគឺ ការនិយាយបែបពេបជ្រាយអ្នកពីក្រោយខ្នង។

និយាយដើម ហើយពេបជ្រាយអក្នជាមួយអ្នកផ្សេង

4 និយាយអំពីអ្នកច្រើនជាងនិយាយជាមួយអក្ន
វាគឺជាការមិនសមគួរទាល់តែសោះដែលមិត្តរបស់អ្នកធ្វើចំពោះអ្នកបែបនេះ ព្រោះថាការនិយាយពីអ្នកនោះគឺវាអាចឈានទៅដល់ការនិយាយដើម ពីអក្ន ហើយគេអាចប្រាប់នូវរឿងអាស្រូវពីអ្នកទៅកាន់វ៉ូងមនុស្សទាំងនោះបាន។
5 មិត្តរបស់អ្នកធ្វើអោយអ្នកមានអារម្មណ៏មិនល្អចំពោះខ្លួនឯង(ស្អប់ខ្លួនឯង)
តើអ្នកធ្លាប់ស្អប់ខ្លួនឯងដែរឬទេ?​ ពិតណាស់មនុស្សស្ទើរតែទាំងអស់ទៅហើយគឺមិនដែលពេញចិត្តនូវអ្វីដែលគេមាននោះឡើយ​ ពោលគឺចង់បានអ្វីដែលល្អអ្វីដែលប្រសើរ សម្រាប់អ្នក។​ បើសិនជាមិត្តភក្តរបស់អ្នកបំផ្លាញជាមួយនឹងក្តីសុបិន្តរបស់អ្នកនោះ អ្នកនឹងអាចបាក់ទឹកចិត្តហើយក៏មិនអាចសម្រេចបាននៅគោលដៅដែលអ្នកចង់ធ្វើ ហើយបន្ទាប់មកទៀតនោះអ្នកនឹងមានអារម្មណ៏ថាស្អប់ខ្លួនឯង។
6 រាប់អានអ្នកដើម្បីចង់ពឹងពាក់
មិត្តភក្តិប្រភេទនេះគឺជាមិត្តភក្តដែលហុតទឹកសម្លឹងកាក(វាមានន័យពីរគឺន័យមួយល្អហើយ
ន័យមួយទៀតមិនល្អ) គឺពេលដែលគេត្រូវការអ្នកទើបគេមកទាក់ទងអ្នក។ មិត្តដែលល្អនោះគឺស្រឡាញ់រាប់អានអ្នកគ្រប់ពេល។
7 មិត្តភក្តរបស់អ្នកជាមនុស្សដែលច្រងែងច្រង៉ាង
បើសិនជាអ្នកមានមិត្តភក្តប្រភេទនេះគឺអ្នកមិនគួររាប់អាននោះទេ ព្រោះថា មិត្តរបស់អ្នកអាចនឹងមិនយោគយល់អោយអ្នក , មិនទុកមុខអោយអ្នក, អោយនឹងអាចធ្វើអោយខូចការណ៏ទៀតផង។

មិត្តរបស់អ្នកស្តីបន្ទោសអ្នកដូចឳពុកម្តាយរបស់អ្នក

ដូចនេះអ្នកគួរតែរាប់អានមិត្តណាដែលស្មោះត្រង់ជាមួយអ្នក​ ដើម្បីអាចផ្តោះផ្តូរនូវយោបល់គ្នាបាន៕

ឃើញ​ផ្ទះ​ល្វែង​ស្អាត​យក​លុយ​ទៅ​កក់ ​ប្រយ័ត្ន​អស់​រលីង​បើ​មិន​ពិចារណា​លើ​ចំណុច​ទាំង​នេះ !

ក្រោយ ​ពិនិត្យ​ពិច្ច័យ​ឃើញ​ផ្ទះ​ត្រឹម​ត្រូវ​តាម​ច្បាប់​និង​ពេញ​ចិត្ត​លើ​គំរូ​ រួច​ហើយ អ្នក​ចង់​ទិញ​ផ្ទះ​មួយ​ចំនួន​តែង​យក​លុយ​ទៅ​កក់ កុំ​ឲ្យ​អ្នក​ផ្សេង​យក​បាន​មុន។លោក ច្រឹក សុខ​នីម អគ្គនាយក​ក្រុម​ហ៊ុន​ Century 21 Mekong ជា​ក្រុម​ហ៊ុន​ធ្វើ​ការងារ​ជំនាញ​ខាង​អចលន​ទ្រព្យ​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា បាន​ប្រាប់​ថា លោក​អ្នក​គួរ​ពិនិត្យ​ពិចារណា​លើ​ចំណុច​ខាង​ក្រោម​នេះ​សិន ចៀស​វាង​កក់​លុយ​រួច​អាសា​បង់​ទទេ៖
-ទុក​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង​ឬ​នៅ​សម្រាប់​លក្ខណៈ​នៃ​ការ​សាង​សង់​នោះ ថា​តើ​ពិត​ជា​ស្រលាញ់​ផ្ទះ​ប្រភេទ​នេះ តំបន់​ដែរ​ឬ​ទេ ចៀសវាងកក់គេរួចហើយ បែរត្រលប់ចិត្តវិញមិនចង់បាន។
-ម្ចាស់​សាង​សង់​នោះ​ជា​មនុស្ស​ប្រភេទ​ណា បុគ្គល​នោះ​អាច​ទុក​ចិត្ត​បាន​កម្រិត​ណា​អាច​រត់​បោក​យក​លុយ​ឬ​អត់។
-ប្រើ​ប្រព័ន្ធ​ច្បាប់ ដើម្បី​ធានា​បាន​ថា​ការងារ​នេះ​ពិត​ជា​សុវត្ថិភាព ។ ​គួរ​មាន​ដឹង​លឺ​ពី​សាក្សី​ណា​មួយ​ដូច​ជា​មេធាវី​ជា​ដើម។
-ពុំ​គួរ​កក់​លុយ​ច្រើន​ពេក ត្រឹម​៤-៥ % នៃ​តម្លៃ​ផ្ទះ​សរុប​សិន
-ពឹង​ពាក់​ក្រុម​ហ៊ុន​អចលនទ្រព្យ​ណា​មួយ​ដើម្បី​​អាច​ណែ​នាំ​ ឬ​ផ្ដល់​ជា​យោបល់​ពី​ការងារ​ទាំង​អស់​នោះ​លម្អិត។​​

ហេតុអ្វី​បាន​ជាយើង​ត្រូវការ​អប់រំចិត្ត?

កាលបើគេបានអប់រំល្អហើយ ធ្វើឲ្យស្ងប់បរិសុទ្ធរមែងប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីប្រយោជន៍ និងសេចក្ដីចំរើន​យ៉ាងក្រៃលែង​​អាច​​នាំ​សេចក្ដី​សុខ​​មក​​ឲ្យ​ជា​​និច្ច។ សេចក្ដីសុខដែលកើតមកអំពីការ​អប់រំចិត្ត​ឲ្យស្ងប់នឹង​បរិសុទ្ធ ជាសេចក្ដីសុខ​យ៉ាងត្រជាក់ត្រជំមិន​មាន​ សេចក្ដីសុខ​ណាៗ ក្នុង​លោក​ស្មើបានឡើយ។ ប្រយោជន៍ដែល​កើតអំពី​ការអប់រំចិត្ត ចែក​ចេញ​ជា ៣ ជាន់ គឺ ជាន់​ទី១, ប្រយោជន៍ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន (ទិដ្ឋធម្មិកត្ថៈ) ជាន់ទី២, ប្រយោជន៍ក្នុងបរលោក (សម្បរាយិកត្ថៈ) និង​ជាន់ទី៣, ប្រយោជន៍ឧត្ដម គឺព្រះនិព្វាន (បរមត្ថៈ)។
ជាន់​ទី១, ប្រយោជន៍ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន (ទិដ្ឋធម្មិកត្ថៈ) គួរអប់រំចិត្តឲ្យ​មាន​សេចក្ដី​ឧស្សាហ៍ខ្មីឃ្មាត​ក្នុង​ករណីយ​កិច្ចដែល​ ជានាទី​របស់ខ្លួន គឺថា​បើនៅ​ក្នុងវ័យ​ដែល​ត្រូវសិក្សា​ក៏គួរជ្រើស​រើសការ​សិក្សា​ ដែលជា​ប្រយោជន៍ លះវៀរ​ការ​សិក្សា​ដែលជា​ទោស​ចេញ។ កាលបើ​ឃើញ​ការសិក្សា​ដែលជា​ប្រយោជន៍​ហើយ ក៏ចូរព្យាយាម​ចំពោះ​ការសិក្សា​នោះ ទាល់តែ​សម្រេច​ផល​តាម​បំណង កុំនឿយ​ណាយ​រួញ​រា​ឡើយ។ កាលបើបានទទួលការងារណាៗ ដែល​គេប្រគល់​ឲ្យ ក៏ចូរតាំង​ចិត្តព្យាយាម​ធ្វើការងារ​នោះ ឲ្យបាន​សម្រេច​ផលតាម​ដែល​គេប្រគល់​ឲ្យ ឬ​គេទុក​ចិត្ត គួរអប់រំចិត្ត ឲ្យស្មោះត្រង់​ចំពោះ​ខ្លួនឯង ចំពោះ​​អ្នក​ដទៃ ចំ​ពោះ​ការងារ​​ដែល​ជា​​នាទី​​របស់​ខ្លួន ចំពោះ​កាល​វេលា ចំពោះ​សមាគម ឲ្យចិត្តមាន​សតិសម្បជញ្ញៈ អត់ធន់ ក្លៀវក្លា ក្លាហាន រីករាយ ទន់ភ្លន់ មាន​សច្ចេកតញ្ញូកតវេទី ឈ្លាសវៃ​ដឹងហេតុ​ការណ៍មិន​ភ្ញាក់ផ្អើល​អាចប្រកប​ករណីយ​នោះ ឲ្យសមគួរដល់កាលៈទេស ចេះរក្សាករណីយនោះ មិន​ឲ្យសាប​សូន្យ​ឲ្យមាន​តែសេចក្ដីចំរើន​ដោយ​លំដាប់​រហូតដល់​ទ្រព្យសម្បត្តិ ដែលរក​បាន​មក​ដោយ​ធម៌ដ៏​ប្រពៃ ក៏ចេះ​រក្សានឹង​ចាយ​វាយ​ក្នុងផ្លូវ​ដែលជា​ប្រយោជន៍។ ចេះកាន់​ប្រយោជន៍​របស់ទ្រព្យសម្បត្តិ​ទុក​ឲ្យ​បាន មិន​បណ្ដោយ​ឲ្យប្រាស​ចាក​ប្រយោជន៍ ដែលនឹង​ត្រឡប់ជា​ទោស​ដល់​ខ្លួន។

ជាន់ទី២, ប្រយោជន៍ក្នុងបរលោក (សម្បរាយិកត្ថៈ) អំណោយផលឲ្យចេះធ្វើប្រយោជន៍ដល់ពួកគណៈប្រទេសជាតិ ហើយជាគុណ​សម្បត្តិ​ជាប់នឹង​ខ្លួន ដូច​ស្រមោល​ជាប់​តាត​ប្រាណ សូម្បីនឹង​ទៅ​កាន់​ទិស​ណាៗ ក៏រមែង​អំណោយ​ផល​តាម​ជូន​ទៅ​ឧបត្ថម្ភក្នុង​ទិស​នោះ មិនឲ្យ​មាន​ទុក្ខ​លំបាក។ ព្រោះហេតុនោះ អ្នកប្រាថ្នា​ផល​ជាន់​នេះ គួរអប់រំចិត្តឲ្យ​មាន​សទ្ធា គឺ​ជឿក្នុង​របស់​ដែល​គួរជឿ ឲ្យមាន​សីល គឺ​តាំងចិត្តប្រព្រឹត្ត​កាយវាចា​រៀប​រយប្រាស​ចាក​ទោស​ទាល់​តែ​ចិត្ត​ជា​ ប្រក្រតី មិន​កំរើក​ញាប់​ញ័រ ឲ្យមាន​ចាគៈ គឺចេះ​បែង​ចែកលះ​ទាំង​ខាង​ក្នុងនឹង​ខាង​ក្រៅ ធ្វើចិត្តឲ្យ​ទូលាយ​មិន​ចង្អៀត អ្វីជាសត្រូវ​របស់​​សទ្ធា​នឹង​សីល​​ជា​​ចំណែក​​ខាងក្នុង​ក៏រមែង​លះបាន អ្វីជាសត្រូវរបស់​ការ​ខាង​ក្រៅក៏​រមែង​លះ​បាន ឲ្យមាន​បញ្ញាដឹង​ហេតុ​ផលតាម​ពិតក្នុងរបស់ដែល​ខ្លួន​ជឿនឹង​លះបង់។ ការអប់រំចិត្តបាន​យ៉ាង​នេះ រមែង​ជាហេតុ​ធ្វើចិត្តឲ្យ​ស្គាល់​ជាក់​លាក់​ក្នុងការ​បំពេញប្រយោជន៍ រួម​គឺពួក​គណៈ​ដែលខ្លួន​នៅ​អាស្រ័យ ជា​គុណសមុទ័យឲ្យជា​អ្នក​លឿន​ដាច់គេ​ក្នុងពួក​នោះ។

ជាន់ទី៣, ប្រយោជន៍ឧត្ដម គឺព្រះនិព្វាន (បរមត្ថៈ) អំណោយផលឲ្យជាអ្នក​មាន​ចិត្តបរិសុទ្ធ​ផុត​ចាក​កិលេសាសវៈ​ផុត​ចាក​កង ទុក្ខទាំង​ពួង ព្រោះ​ហេតុនោះ អ្នកប្រាថ្នា​ផល​ជាន់​នេះ គួរអប់រំចិត្ត​ឲ្យមាន​បញ្ញាជា​ហេតុជ្រែក​ទុក្ខ ដែលមាន​តណ្ហាជា​ដែន​កើត កាលបើអាច​លះតណ្ហាបាន​ដាច់ស្រឡះ​ហើយ កងទុក្ខទាំងពួង​ក៏រលត់អស់​ដូចភ្លើង​ដែលអស់​ប្រេង។
វិធីអប់រំចិត្តតាមការ​ពណ៌នា​នេះ សូមលោកអ្នកមានប្រាជ្ញាពិចារណាមើលចុះ បើលោកអ្នកនិយមក្នុងការអប់រំចិត្តហើយ តែមិនបានសម្រេចលទ្ធផលដល់ជាន់ទីបំផុត បានត្រឹមតែការធ្វើ ការនិយាយ ការគិត ជាសុចរិតប៉ុណ្ណោះ ក៏គប្បីនឹកសង្ឃឹមក្នុងចិត្តចុះថា ខ្លួនតិះដៀលខ្លួនឯងមិនបាន អ្នកដឹងពិចារណាហើយក៏សរសើរ កិត្តិស័ព្ទខាងល្អរមែងក្រអូបខ្ចរខ្ចាយទៅគ្រប់ទិស​ទី សូម្បីនឹងត្រូវទំលាយខន្ធទៅក៏មានសុគតិជាទីប្រព្រឹត្តទៅក្នុងខាងមុខ សុទ្ធតែជា​ផល​ដែល​គួរប្រាថ្នា​ពិតៗ។

ហេតុអ្វីបានជាមាន់គករងាវនៅពេលព្រឹក?

សំលេងរងាវរបស់មាន់គក និមិត្តរូបមួយ នៅស្រុកស្រែ ដែលបានប្រើប្រាស់សំលេងមាន់រងាវធ្វើជានាឡិកា ដើម្បីដាស់ទៅព្យួររាស់ដកស្ទូងនារដូចធ្វើស្រែ។ តើថា ហេតុអ្វីបានជាមាន់គករងាវនៅពេលព្រឹកឡើងដូច្នេះ? មាន់គករងាវ ដើម្បីប្រកាសពីអំណាចរបស់វា។ អ្នកស្រាវជ្រាវជឿថា សមត្ថភាពបញ្ចេញសំលេងជាកត្តាមួយវាស់ពីកំលំាង និងអំណាចរបស់សត្វ។ នៅពេលដែលមាន់រងាវនៅព្រឹកឡើងមាន់គក ប្រកាសប្រាប់ដល់ពួកមេមាន់ និងមាន់គកក្មេងៗដទៃទៀត ពីអំណាចរបស់វាប្រាប់ថា វាជាស្ដេចនៅក្នុងទឹកដីនេះ។ សំលេងមាន់រងាវមានអានុភាពរវាង ពី៥០ ទៅ៦០ ដេស៊ីបែល ដែលមានកំរិតប្រហែលនឹងសំលេងរទេះភ្លើង បើកកាត់ក្នុងល្បឿន ៨០គម/ម៉ ដែរ។

ថ្នាំចម្រើនព្រះជន្មពីបុរាណ!

ថ្នាំចម្រើនព្រះជន្មពីបុរាណ៖

១) ឆ្នាំជូត ដើមកណ្តោលបាត
២) ឆ្នាំឆ្លូវ ដើមជើងគោ
៣) ឆ្នាំខាល ដើមទឹកដោះខ្លា
៤) ឆ្នាំថោះ ដើមម្រេចទន្សាយ
៥) ឆ្នាំរោង ដើមវល្ល៍ពោះអំបែង
៦) ឆ្នាំម្សាញ់ ដើមវល្ល៍ពស់
៧) ឆ្នាំមមី ស្មៅសក់សេះ
៨) ឆ្នាំមមែ វល្ល៍ស្រឡៅអំពែ
៩) ឆ្នាំវក ដើមអង្គុញស្វា
១០) ឆ្នាំរកា ដើមសិរមាន់
១១) ឆ្នាំច ដើមឆ្កែស្រែង
១២) ឆ្នាំកុរ ដើមស្មៅក្រវាញជ្រូក

ចែកជូនជាធម៌ទាន ដោយព្រឹទ្ធាចារ្យ ចាន់ស៊ីម គ្រូមន្តអាគមខ្មែរ

ការ​អាន​សៀវភៅ​ដដែល​ៗ​ជួយ​ដល់​ការរៀន​សូត្រ​របស់​កុមារ(អាយុ​១៨​ខែ​)

ឪពុក ​ម្តាយ​ទូទៅ​ប្រហែល​ជា​ងឿង​ឆ្ងល់​ថា​ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​កូន​តូច​របស់​ខ្លួន​ ចូល​ចិត្ត​យក​សៀវភៅ​ដដែល​ៗ​មក​មើល​ហាក់​ដូច​ជា​មិន​ធុញ​ទ្រាន់​សោះ​។ ការ​អាន​ដដែល​ៗ​នេះ​មាន​ផល​ល្អ​សម្រាប់​កុមារ​ទៅ​វិញ​ទេ​។ បើ​តាម​ការ​ស្រាវ​ជ្រាវ​របស់​បណ្ឌិត​ Jessica Horst នៅ​សាកល​វិទ្យាល័យ​មួយ​របស់​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​​ការ​អាន​សៀវភៅ​មួយ​ក្បាល​ដដែល​ៗ​ច្រើន​លើក​ មាន​ប្រយោជន៍​ច្រើន​ជាង​ការ​អាន​សៀវភៅ​ច្រើន​ប្រភេទ​តែ​តិច​ដង​ សកម្មភាព​អាន​ដដែល​ៗ​ជួយ​ឲ្យ​កុមារ​ចាប់​យក​ពិភព​ថ្មីៗ​បាន​លឿន​។​ មួយ​វិញ​ទៀត​កុមារ​ចូល​ចិត្ត​តែ​របស់​ពីរ​ឬ​បី​មុខ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ ហើយ​ពួក​គេ​នឹង​ចំណាយ​ពេល​ច្រើន​លើ​របស់​ទាំង​នោះ​ ជាជាង​របស់​ផ្សេង​ៗ​នៅ​ជុំវិញ​ ដូច្នេះ​ឪពុក​ម្តាយ​មិន​បាច់​ខ្ជះ​ខ្ជាយ​ប្រាក់​ទិញ​​សៀវភៅ​ច្រើន​ប្រភេទ​ ពេក​នោះ​ទេ ពោល​គឺ​យក​តែ​សៀវភៅ​ណា​ដែល​កូន​ចូល​ចិត្ត​បាន​ហើយ​។

លក្ខណៈ​សម្បត្តិ ​៥​ យ៉ាង​របស់​បុគ្គល​ជោគ​ជ័យ

ឆ្លង​តាម​ការ​សិក្សា​ស្រាជ្រាវ​ទៅ​លើ​មនុស្ស ​ចំនួន​១​ម៉ឺន​៥​ពាន់​នាក់​​ ដែល​ទទួល​បាន​ជោគ​ជ័យ​ក្នុង​អាជីវកម្ម​និង​ក្នុង​ជីវិត​របស់​ខ្លួន​ ស្តែង​បង្ហាញ​ឲ្យ​ឃើញ​ពី​លក្ខណៈ​សម្បត្តិ​រួម​ ៥ យ៉ាង​ដូច​តទៅ​៖

១. ស្គាល់ការ​គូរមិន​គួរ៖ បុគ្គល​​ជោគ​ជ័យ​តែង​ដឹង​ថា​ ការ​ណា​គួរ ការ​ណា​មិន​គួរ។ គេ​អាច​ដឹង​បាន​ទៅតាម​រយៈបទ​ពិសោធន៍​ច្រើន​ឆ្នាំ​។
២. ស្ទាត់ជំនាញ​ក្នុង​រឿង​ដែល​ខ្លួន​ធ្វើ​៖ បុគ្គល​ជោគ​ជ័យ​តែង​ស្ទាត់​ជំនាញ​ក្នុងកិច្ច​ការ​ដែល​គេ​ធ្វើ ហើយ​គ្រប់​ការងារ​ដែល​គេ​ធ្វើ គេ​ធ្វើ​បាន​យ៉ាង​ល្អ​។
៣. ម្ចាស់ការ​លើ​ខ្លួន​ឯង៖ បុគ្គល​ជោគ​ជ័យ​មាន​ភាព​ម្ចាស់​ការ​ខ្ពស់​លើ​ខ្លួន​ឯង ហ៊ាន​ធ្វើ​ហ៊ាន​ទទួល​ មិន​ទំលាក់​កំហុស​ទៅ​លើ​អ្នក​ដទៃ​។
៤. ឈ្លាស​វៃ​៖ ភាពឆ្លាត​វៃ​មិន​សំដៅ​លើ​សញ្ញា​ប័ត្រ​ផ្លូវ​ការទេ​។​ បុគ្គល​ជោគ​ជ័យ​មួយ​ចំនួន​មិន​បាន​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​កម្រិត​វិទ្យាល័យ ឬ​មហាវិទ្យាល័យ​ឡើយ។
៥.ធ្វើ​កិច្ច​ការ​ផ្តោត​លើ​ផល​សម្រេច​ជា​ ចំបង​៖ បុគ្គល​ជោគ​ជ័យ​ភាគ​ច្រើន​មាន​ភាព​ដាច់​ខាត និង​ច្បាស់​លាស់​លើ​កិច្ច​ការ​ដែល​ខ្លួន​ធ្វើ ពោល​គឺ​ត្រូវ​ការ​ផល​សម្រេច​ជា​ដាច់​ខាត​ទោះ​មាន​រឿង​អ្វី​កើត​ឡើង​ក៏​ដោយ។

យុទ្ធ​សាស្ត្រ​បំបែក​បំបាក់​ដើម្បី​គ្រប់​គ្រង​

"​បំបែក​បំបាក់​ដើម្បី​គ្រប់​គ្រង​"​ គឺ ​ជា​យុទ្ធ​សាស្ត្រ​មួយ​ខាង​ផ្នែក​នយោបាយ ឬ​សង្គ្រាម​ដែលត្រូវ​បាន​​ប្រើ​ប្រាស់​ជា​យូរ​លង់​ណាស់​មក​ហើយ​។ គេ​ប្រើ​ប្រាស់​យុទ្ធ​សាស្ត្រ​នេះ​ដើម្បី​រក្សា​អំណាច​ ក៏​ដូច​ជា​គ្រប់​គ្រង​លើ​ភាគី​ម្ខាង​ទៀត​តាមរយៈ​ការ​បំបែក​កម្លាំង​ គូបដិបក្ខ​​ឲ្យ​ទៅ​ជា​ក្រុម​តូច​ៗ​ រួច​គ្រប់​គ្រង​ក្រុម​ទាំង​នោះ​ឲ្យ​បាន​ និង​បញ្ជៀស​កុំ​ឲ្យ​ពួក​គេ​រួម​ផ្តុំ​គ្នា​បាន។ យុទ្ធ​សាស្ត្រ​នេះ​ក៏​មាន​ចែង​ក្នុង​ក្បួន​សឹក​ ស៊ុន ជឺ​ ផង​ដែរ។



នៅ​ក្នុង​សង្គ្រាម ដើម្បី​កំទេច​កម្លាំង​ខ្មាំង​ដែល​មាន​ចំនួន​​ច្រើន​ជាង​ ឬ​ស្មើ​គ្នា​ គេ​រក​ល្បិច​បំបែក​កង​ធំ​របស់​ខ្មាំង​ឲ្យ​ទៅ​ជា​ក្រុម​តូច​ៗ​ រួច​កំចាត់​ចោល​ម្តង​មួយ​ៗ​ ដោយ​កាត់​ផ្តាច់​ស្បៀង​ និង​រារាំង​មិន​ឲ្យមាន​ទ័ព​ជំនួយ​ចូល​ជួយ​បាន។ ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​មនុស្ស​ជាតិ​ យុទ្ធ​សាស្ត្រ​បំបែក​បំបាក់​ដើម្បី​គ្រប់​គ្រង​ ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ដោយ​អធិរាជ​ក្រុង​រ៉ូម​ និង​ព្រះ​ចៅ​ណាប៉ូឡេអុង​ផង​ដែរ​ ដើម្បី​រក្សា​និង​ពង្រីក​អំណាច​។ យុទ្ធ​សាស្ត្រ​នេះក៏​ត្រូវ​បាន​​​ចក្រ​ភព​អង់គ្លេស​ប្រើ​ប្រាស់​ប្រកប​ដោយ​ ប្រសិទ្ធ​ភាព​ផង​ដែរ​ដើម្បី​ដាក់​អាណានិគម​មក​លើ​ ឥណ្ឌា តាម​រយៈ​​បំបែក​បំបាក់​កុលសម្ព័ន្ធ​ឬ​ក្រុម​ផ្សេង​ៗ​ឲ្យ​ឈ្លោះ​គ្នា​។​

អ្នក​ដឹក​នាំ​ដែល​ប្រើ​ប្រាស់​យុទ្ធសាស្ត្រ​បំបែក​បំបាក់​ដើម្បី​គ្រប់​គ្រង ​ ត្រូវ​តែ​យល់​ច្បាស់​ពី​ស្ថាន​ភាព​របស់​គ្រប់​គូ​ភាគី​ទើប​អាច​អនុវត្ត​ យុទ្ធ​សាស្ត្រ​នេះ​បាន​។ នៅ​ក្នុង​អង្គភាព​មួយ​ ជួន​កាល​គេ​ចាំបាច់​ត្រូវ​ប្រើ​យុទ្ធ​សាស្ត្រ​នេះ​ ដើម្បី​គ្រប់គ្រងបុគ្គលិក។ បុគ្គលិក​ដែល​ឈ្លោះ​គ្នា​ តែង​ប្រជែង​និង​រាយការណ៍​ពី​កំហុស​ភាគី​ម្ខាង​ប្រាប់​មេ​ទៅវិញ​ទៅ​មក​។ ដូច្នេះ​មេ​ ដឹង​ជាប់​ជានិច្ច​អំពី​ស្ថាន​ភាពអង្គភាព​ គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​អាច​ក្បត់​កេង​ប្រវញ្ច​​លើ​អង្គភាព​បាន​ទេ​។ បើ​មាន​នរណា​ហ៊ាន​ មុខ​តែ​ភាគី​ម្ខាង​ទៀត​រាយការណ៍​ឲ្យ​មេ​ដឹង​ជា​ពុំ​ខាន​។​

វិធី​សាស្ត្រ​ ៧ យ៉ាង​ ជួយ​បង្កើន​គំនិត​ច្នៃ​ប្រឌិត​

ដើម្បី ​ឲ្យ​មាន​គំនិត​ច្នៃ​ប្រឌិត​ គេ​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​តែ​​ស្វែង​យល់​ស៊ី​ជំរៅ​អំពី​ខ្លួន​ឯង​ និង​បន្ត​ស្រាវ​ជ្រាវ​ជា​ប្រចាំ​នូវ​គំនិត​ថ្មី​ៗ​សម្រាប់​អភិវឌ្ឍន៍​ជីវិត​ ឲ្យ​កាន់​តែ​ប្រសើ​រ​ឡើង។ គេ​គួរ​ប្រតិបត្តិ​តាម​វិធី​សាស្ត្រ​ ៧ យ៉ាង​ខាង​ក្រោម​ដើម្បី​បំផុស​គំនិត​ច្នៃ​ប្រឌិត​៖

១. ត្រូវ​មាន​ចិត្ត​ចង់​ចេះ​ ចង់​ដឹង​ ត្រូវ​ចេះ​សួរ​សំណួរ​ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​រឿង​នេះ​ទៅ​ជាដូច្នេះ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​រឿង​នោះ​កើត​ឡើង​ទៅ​កើត ...​។ល។​
២. ទម្លាប់​គិត​រក​វិធី​​ធ្វើ​កិច្ច​ការ​ទាំង​ឡាយ​ចេញ​ពី​ចំនុច​សូន្យ​មក​វិញ​ មាន​ន័យ​ថា​ទោះ​បី​ជា​យើង​ដឹង​ថា​កិច្ច​ការ​មួយ​នោះ​ធ្វើ​តាម​វិធី​មួយ​ណា​ លឿន​ក៏​ដោយ​ ក៏​យើង​ព្យាយាម​គិត​រក​វិធី​មួយ​ទៀត​យក​មក​ធ្វើ​ ថា​ប្រសិន​បើ​យើង​មិន​ចេះ​វិធី​ចាស់​នេះ​ទេ តើ​យើង​មាន​វិធី​ណា​ផ្សេង​យក​មក​ធ្វើ​កិច្ច​ការ​នេះ​បាន​?
៣. ត្រូវ​ចេះ​កែ​ប្រែ​ខ្លួន​ទៅ​តាម​កាលៈ​ទេសៈ​ កុំ​រឹង​ថ្អឹង​
៤. ត្រូវ​ចេះ​ទទួល​កំហុស​នៅ​ពេល​ខ្លួន​ធ្វើ​ខុស​ កុំ​ចំណាយ​ថាមពល​ការពារ​ថា​ខ្លួន​មិន​ខុស​
៥. បន្ត​រៀន​សូត្រ​ជាប្រចាំ​ ព្រោះ​ថា​គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​ចេះ​សព្វ​ ដឹង​សព្វ​នោះ​ទេ មាន​តែ​ការ​សិក្សា​បន្ថែម​ទេ​ទើប​អាច​បំពេញ​កង្វះ​ខាត​បាន​
៦. ធ្វើ​កិច្ច​ការ​ទាំង​ពួង​ដោយ​បែរ​ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​គោល​បំណង​ដែល​បាន​កំណត់​ទុក​
៧. ជៀស​វាង​មោទនៈ​ភាព​លើ​ខ្លួន​ឯង​ហួស​ហេតុ​

វិធីសាស្ត្រ​៦ចំណុច បង្កើន​ប្រសិទ្ធ​ភាព​ការងារ​ជា​ក្រុម

ការងារ ​ជាក្រុម​ទាមទារ​​មិន​មែន​ងាយ​ស្រួល​ដូច​ការងារ​បុគ្គល​ទេ​។ វា​ទាម​ទារ​នូវ​ការសហការ​ ការ​យោគ​យល់​ និង​ការគ្រប់​គ្រង​ដឹក​នាំ​។ ដើម្បី​ឲ្យ​ការងារ​ជា​ក្រុម​ទទួល​បាន​ជោគ​ជ័យ​គេ​គួរ​ពិចារណា​នូវ​ចំនុច​ដូច ​ខាង​ក្រោម​៖

១. មេក្រុម​ត្រូវ​យល់​ច្បាស់​ពី​ខ្លួន​ឯង​ ពី​របៀប​ធ្វើ​ការ​របស់​ខ្លួន និង​ត្រូវ​ដឹង​ថា​ការ​គ្រប់​គ្រង​ដឹក​នាំ​របស់​ខ្លួន​ជះ​ឥទ្ធិពល​យ៉ាង​ដូច​ ម្តេច​ខ្លះ​ចំពោះ​កូន​ក្រុម​។ មេ​ក្រុម​ត្រូវ​មាន​ចរិត​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ និង ចេះ​បត់​បែន​។

២. មេ​ក្រុម​ត្រូវចំណាយ​ពេល​ជាមួយ​កូន​ក្រុម និង ​ស្វែង​យល់​ពី​ពួក​គេ​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់។ កូន​ក្រុម​ម្នាក់​ៗ​សុទ្ធ​តែ​ជា​ចំណែក​មិន​អាច​ខ្វះ​បាន​ ដែល​ជួយ​ដល់​ជោគ​ជ័យ​ ក្រុម​ទាំង​មូល។

៣. កំណត់​តួនាទី​និង​ការ​ទទួល​ខុសត្រូវ​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់​លាស់​ ៖ នេះ​ជា​ដំណាក់​កាល​ដ៏​លំបាក​មួយ​ ព្រោះ​ថា​ការ​ចាត់ភារកិច្ច​ឲ្យ​ត្រូវ​តាម​ជំនាញ​ និង​សម​តាម​បំណង​របស់​សមាជិក​ក្រុម​ម្នាក់​ៗ​ពុំ​មែន​ជា​រឿង​សាមញ្ញ​ទេ។ ការ​រៀបចំ​តួនាទី​និង​ការ​ទទួល​ខុសត្រូវ​បាន​ល្អ​ នឹង​នាំ​ឲ្យ​ក្រុម​សាមគ្គី​ បង្កើត​បាន​ជា​កម្លាំង​រួម​ផ្តុំ​នៃ​ចំណេះ​ជំនាញ​ខុស​ៗ​គ្នា​ ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​ជោគ​ជ័យ។

៤. ទទួល​យក​មតិ​ និង​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ឲ្យ​មាន​មតិ​កែ​លំអ

៥. ទទួល​ស្គាល់​ស្នាដៃ​និង​ផ្តល់​រង្វាន់​៖ នេះ​ជា​ការលើក​ទឹក​ចិត្ត​មួយ​ធ្វើ​ឲ្យក្រុម​កាន់​តែ​ពេញ​ចិត្ត​នឹងការ​ងារ និង​កាន់​តែ​មាន​កម្លាំង​ធ្វើការ។

៦. អបអរ​ជោគជ័យរួម​គ្នា​

វិធី​សាស្ត្រ​​សម្រាក​ខួ​ក្បាល​

ខួ​ក្បាល​ជា​ចំណែក​ដ៏​សំខាន់​ជាង​គេ​មួយ​នៃ​ រាងកាយ​។ ការសម្រាក​ខួក្បាល​ អាច​ជួយ​បង្កើន​ការ​ចង​ចាំ​ និង​ជួយ​ឲ្យ​ខួក្បាល​រឹង​មាំ​ល្អ​។ គេ​គួរ​ទម្លាប់​សម្រាក​ខួ​ក្បាល​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​ដោយ​ចំណាយ​ពេល​ខ្លី​ៗ​។



វិធី​សម្រាក​ ៖ ចូរ​សណ្តូក​ខ្លួន​ដេក​ដោយ​លៃ​យ៉ាង​ណា​ឲ្យ​គ្រប់​ផ្នែក​ទាំង​អស់នៃ​រាង​កាយ​ សម្រាក​បាន​ទាំងមូល​។ ចូរ​បិទ​ភ្នែក​ដក​ដង្ហើម​ចេញ​ចូល​មួយ​ៗ​ឲ្យ​ស្មើ​គ្នា​ រួច​ធ្វើ​លំនឹក​គិត​ថា​រាង​កាយ​របស់​ខ្លួន​ចាប់​ផ្តើម​សម្រាក​ពី​ចុង​ជើង​ បន្តិច​ម្តងៗ​រាល​ឡើង​មក​ដល់​ពោះ​ ទ្រូង​ ក ក្បាល​ និង​ពេញ​ទាំង​រាង​កាយ​។ ចូរ​តាំង​ចិត្ត​ឲ្យ​មូល​តែ​នឹង​អារម្មណ៍​ថា​រាង​កាយ​សម្រាក​គ្រប់​ផ្នែក​ និង​បន្ត​ដក​ដង្ហើម​ចេញ​ចូល​ៗ​ រហូត​ដល់​មាន​អារម្មណ៍​ថា​​ខ្យល់​ចូល​ពេញ​សួត​ ចូរ​ធ្វើ​ឲ្យ​បាន​​ហោច​ណាស់​ឲ្យ​បាន​ ១០​ នាទី​ ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​។ ចូរ​អនុវត្ត​ន៍​បែប​នេះ​ជារៀង​រាល់​ថ្ងៃ នោះ​អ្នក​នឹង​ឃើញ​ថា​ខ្លួន​ឯង​ប្រសើរ​ជាង​មុន ខួក្បាល​មាន​ភាព​ស្រស់​បោះ និង​ចង​ចាំ​បាន​ល្អ​ជាង​មុន​។​ វិធីសាស្ត្រ​នេះជួយ​​កាត់​បន្ថយ​ភាពតាន​តឹង​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ និង​ជួយ​កសាង​ទំនុក​លើ​ខ្លួន​ឯង​។

គន្លឹះ​គ្រប់​គ្រង​ពេលវេលា​ដើម្បី​ប្រសិទ្ធភាព​ការងារ​

មនុស្ស ​ទូទៅ​ច្រើន​ជួបការ​បញ្ហា​ពិបាក​គ្រប់​គ្រង​ពេលវេលា​ មិន​ដឹង​ថា​គួរ​តែ​ធ្វើ​អ្វី​ឲ្យ​ពិត​ប្រាកដ​។​ ជួនកាល​ថ្ងៃ​ខ្លះ​ ហាក់​ដូច​ជា​បណ្តោយ​ពេលវេលា​ឲ្យ​កន្លង​ផុត​ទៅ​ដោយ​ឥតប្រយោជន៍​ មិន​ដឹង​ថា​ត្រូវ​ចាប់​យក​អ្វី​មក​ធ្វើ​។ តាម​ការ​ស្រាវ​ជ្រាវ​មួយ បង្ហាញ​ឲ្យ​ឃើញ​ថា​ និយោជិត​ បង្ខាត​ពេលវេលា​ ប្រហែល​ជា​ជាង​ ២ ម៉ោង រាល់​ថ្ងៃ​។ គន្លឹះ​សំខាន់​ៗ​មួយ​ចំនួន​​ខាង​ក្រោម​អាច​ជួយ​ឲ្យ​គេ​ គ្រប់​គ្រង​ពេលវេលា​បាន​កាន់​តែ​ប្រសើរ​ឡើង​៖

១. គួរ​​ចំណាយ​ពេល​ពីរ​បី​នាទី​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​ ធ្វើ​ឲ្យ​ចិត្ត​ស្រស់​ថ្លា​ និង​ផ្ចង់​អារម្មណ៍ ដោយ​ការ​ងើប​ចេញ​ពី​កៅអី​ ឬ​ចេញ​ពី​មុខ​កុំព្យូទ័រ រួច​ដើរ​ទៅ​ដើរ​មក​​មួយ​ស្របក់​។ ការ​ធ្វើ​ដូច្នេះ​ធ្វើ​ឲ្យ​ចិត្ត​ស្រស់​ស្រាយ​ឡើង​វិញ និង​មាន​អារម្មណ៍​ធ្វើ​ការងារ​បន្ត​។ ចូរ​អនុវត្តន៍​ដូច្នេះ​ ពី​ ២ ទៅ ៣ ដង​ ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​។

២. គួរ​មាន​​បញ្ជី​ការងារ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​៖ ក្រុម​អ្ន​កជំនាញ​ខាង​ប្រសិទ្ធ​ភាព​ការងារ​បាន​ផ្តល់​យោបល់​ថា​ ការ​ដែល​មាន​បញ្ជី​ការងារ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​ងាយ​ស្រួល​មិន​ចាំ​បាច់​ខ្វាយ​ខ្វល់​ រក​នឹក​ថា​ ថ្ងៃ​នេះ​ត្រូវធ្វើ​អ្វី​ខ្លះ​ ឬ​ណាត់​ជួប​នរណា​ខ្លះ​។ ចូរ​ពិនិត្យ​ក្នុង​បញ្ជី​ការងារ​របស់​អ្នក​ តើ​ការងារ​ណា​ខ្លះ​អាច​ទម្លាក់​ឲ្យ​គេ​ធ្វើ​ជំនួស​បាន ហើយ​ការងារ​ណា​ខ្លះ​ចាំបាច់​ត្រូវ​ធ្វើ​ខ្លួន​ឯង​។ ប៉ុន្តែ​គួរ​ជៀស​វាង​ការ​យក​ការងារ​ច្រើន​មក​ធ្វើ​ក្នុង​ថ្ងៃ​តែ​មួយ​។

៣. គួរ​មាន​ពេលវេលា​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ គឺ​សម្រាកទាំង​ស្រុង​ បិទ​ទូរស័ព្ទ បិទ​ទ្វារ​ បិទ​ភ្នែក​...​ ធ្វើ​បែប​នេះ​ អ្នក​អាច​សម្រាក​បាន​ទាំង​កាយ​ និង​ចិត្ត​ ។ បន្ទាប់​ពី​សម្រាក​រួច​អ្នក​នឹង​មាន​ថាមពល​ធ្វើការ និង​មាន​អារម្មណ៍​ស្រស់​ថ្លា​ជាក់​ជា​ពុំខាន​។

៤. គួរ​ជៀសវាង​ការ​ប្រជុំ​ណា​ដែល​មិនចាំ​បាច់​

៥. គួរ​ជៀស​វាង​បង្ខំ​ធ្វើ​ការ​ច្រើន​យ៉ាង​ក្នុង​ពេល​តែ​មួយ​ គួរ​ធ្វើការ​ម្តង​មួយ​ៗ​

៦. គួរ​ចំណាយ​ពេល​ ១៥ នាទី រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​ ដើម្បី​សំអាត​តុ​ធ្វើការ​។ ចូរ​ដក​ចេញ​នូវ​ឯកសារ​ទាំង​ឡាយ​ណា​ដែល​មិន​ចាំបាច់​ ពិនិត្យ​មើល​កិច្ចការ​ណា​ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ​ យក​វា​មក​ធ្វើ​ម្តង​មួយ​ៗ​​រហូត​ទាល់​តែ​អស់។

គោលការណ៍​ ៣ យ៉ាង​ ដើម្បី​ជោគ​ជ័យ​ក្នុង​ជីវិត

​

ទោះ​បី​ជា​អ្នក​បំពេញ​ការងារ​អ្វី​ក៏​ដោយ​ ចូរ​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​នូវ​គោលការណ៍​ ៣ យ៉ាង​ គឺ គុណភាព បរិមាណ និង​ទឹក​ចិត្ត​។
១. គុណភាព​ ៖ បំពេញ​ការងារ​ប្រកប​ដោយ​គុណភាព​ខ្ពស់ ចប់​ចុង​ចប់​ដើម​ និង​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ខ្ពស់។
២. បរិមាណ​ ៖ បន្ថែម​ពី​លើ​គុណភាព​នៃ​ការ​ងារ ចូរ​ធ្វើ​ផ្តល់​នូវ​បរិមាណ​ឲ្យ​បាន​ច្រើន​គ្រប់​ពេលវេលា​​តាម​ដែល​អាច​ធ្វើ​ទៅ​បាន​។
៣. ទឹក​ចិត្ត​ ៖ ក្នុង​បរិបទ​នៃ​សង្គម​សព្វ​ថ្ងៃ​ ការ​បំពេញការងារ​ប្រកប​ដោយ​គុណភាព​និង​បរិមាណ​​នៅ​មិន​ទាន់​គ្រប់​គ្រាន់​នៅ ​ឡើយ​ទេ​ គឺ​ត្រូវ​មាន​ទឹក​ចិត្ត​បន្ថែម​ទៀត។ គេ​ត្រូវ​សំដែង​ឲ្យ​ឃើញ​ពី​ស្មារតី​ស្រឡាញ់​ការងារ​ និង​ទឹក​ចិត្ត​ពុះពារ​ក្នុង​រាល់​កិច្ច​ការ​ដែល​ខ្លួន​បំពេញ។ ក្រៅ​ពី​នោះ គេ​ត្រូវ​ចេះ​សហការ​ឲ្យ​ស៊ី​សង្វាក់​ជាមួយ​មិត្ត​រួម​ការងារ​ដទៃ​ទៀត។​

គោលការណ៍​ទាំង​៧​នៃ​ទ្រព្យសម្បតិ្ត​

អ្ន​ក​ដែល​ប្រាថ្នា​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ គួរ​ពិចារណា​ស្វែង​យល់​គោលការណ៍​ទាំង​ ៧ ដូច​ខាង​ក្រោម​៖​

១. កសាង​ផ្នត់​គំនិង​​ជា​អ្នក​មាន​ គឺ​ដឹង​ថា​អ្វី​ដែល​បង្កើត​ប្រាក់​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើង និង​អ្វី​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រាក់​ចេះ​តែ​ថយ​ទៅ​ៗ​

២. ចំណាយ​ឲ្យ​តិច​ជាង​ចំណូល​ និង​សន្សំ​ប្រាក់​ទុក​វិនិយោគ

៣. យល់​ដឹង​ពី​ភាសា​របស់​ប្រាក់​

៤. ចេះ​លៃ​សន្សំ​ប្រាក់​សម្រាប់​ខ្លួន​ឯង មុ​ន​នឹង​ទូរទាត់​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ

៥. ប្រមូល​ផ្តុំ​ទ្រព្យ​ គឺ​​ប្រាក់​បង្កើត​ប្រាក់ ឬ​របស់​​បង្កើត​ប្រាក់​ឲ្យ​បាន​កាន់​តែ​ច្រើន​

៦. យល់​ដឹង​ពី​ការ​ប្រាក់​ផ្គួប

៧. ចេះ​ខ្ចី​កម្លាំង​គេ​ប្រើ ពោល​គឺ​ប្រាក់​របស់​អ្នក​ដទៃ និង​ពេល​វេលា​របស់​អ្នក​ដទៃ

រូបមន្ត​បង្កើន​ប្រាក់​ចំណូល​ទ្វេដង

១. ផ្តោត​ថាមពល​លើ​កិច្ច​ការ​ដែល​ផ្តល់​គុណ​តម្លៃ​ខ្ពស់​ ៖ ក្បួន​ 80/20​ ចែង​ថា​កិច្ច​ការ​ដែល​យើង​ធ្វើ​គឺ​មាន​តែ​20% ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​បង្កើត​ប្រាក់​ចំណូល​ភាគ​ច្រើន​ដល់​យើង​ ចំណែក​ឯ​ 80​% ​ទៀត​បង្កើត​ប្រាក់​ចំណូល​បាន​តែ ​20%​ ប៉ុណ្ណោះ​នៃ​ប្រាក់​ចំណូល​សរុប​។ ដូច្នេះ​ដើម្បី​បង្កើន​ប្រាក់​ចំណូល​ឲ្យ​បាន​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើង​ គេ​គួរ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ធ្វើ​កិច្ច​ការ​ 20% ដែល​ផ្តល់​គុណ​តម្លៃ​ខ្ពស់​នោះ​ឲ្យ​បាន​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើង​និង​មាន​ប្រសិទ្ធ ​ភាព​ឡើង​។ ចំណែក​កិច្ច​ការ​ 80% ទៀត​ គេ​គួរកាត់​បន្ថយ​ ឬ​ទម្លាក់​ឲ្យ​ថ្នាក់​ក្រោម​ជួយ​ធ្វើ ឬ​ជៀសវាង​កុំ​ធ្វើ​។​ ចូរ​ព្យាយាម​ធ្វើ​បែប​នេះ​ជា​ដរាប​ នោះ​ចំណូល​របស់​អ្នក​មុខ​តែ​នឹង​កើន​ទ្វេ​ដង។

២. ខ្ចី​កម្លាំង​គេ​ប្រើ ៖ មាន​ន័យ​ថា​ខ្ចី​ប្រាក់​គេ​ប្រើ​ ខ្ចីពេល​វេលា​គេប្រើ​ ខ្ចី​ចំណេះ​គេ​ប្រើ​ ឬ​ខ្ចី​បទពិសោធន៍អំពី​ជោគជ័យ​និង​បរាជ័យ​គេ​ប្រើ​ គឺ​ចេះ​ស្រូប​ទាញ​យក​ចំនុច​សំខាន់​ដែល​មាន​គុណតម្លៃ​សម្រាប់​កិច្ច​ការ​ ខ្លួន​មក​ប្រើ​ប្រាស់​ បូក​ផ្សំ​និង​ធនធាន​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ ធ្វើ​ឲ្យ​ទទួល​បាន​​ជោគជ័យកាន់​តែ​ធំ​ធេងឡើង​។

៣. បង្កើន​ល្បឿន ៖ គ្រប់​កិច្ចការ​ដែល​អ្នក​ធ្វើ​ ចូរ​ធ្វើ​វា​ឲ្យ​បាន​កាន់​តែ​លឿន​ជាង​មុន​ជា​ដរាប​។

៤. បង្កើត​ក្រុមការងារ ៖ ដើម្បី​បង្កើន​ថាម​ពល​ឆ្ពោះ​ទៅរក​គោលដៅ​ អ្នក​ត្រូវ​ចេះ​ចាត់ចែង​ចង​ក្រង​ក្រុម​ការងារ​។ ថាម​ពល​ការងារ​ជាក្រុមដែល​បណ្តុំ​ទៅ​ដោយ​សមត្ថភាព​និង​ជំនាញ​ផ្សេងៗ​គ្នា​ គឺ​ជា​កម្លាំង​ដ៏​សំខាន់​​នាំ​ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​ជោគ​ជ័យ​។

រូបមន្ត​ទាំង​បួន​ខាង​លើ​មាន​លក្ខណៈ​សាមញ្ញ​ ងាយស្រួល​និយាយ​ តែ​អាច​នឹង​ពិបាក​អនុវត្តន៍​។ ហេតុ​នេះ​ គេ​ត្រូវ​តែ​មាន​សេចក្តី​អំណត់​ និត​តាំង​ចិត្ត​អនុវត្តន៍​ខ្ជាប់​ខ្ជួន​ទើប​ទទួល​បាន​ផល​។

ដំបូន្មាន​ជោគ​ជ័យ​ពី​មហាសេដ្ឋី​ដែក​ថែប

អានឌ្រូ ខានាហ្គី (Andrew Carnegie) ជា​បុគ្គល​ដ៏​ជោគជ័យ​បំផុត​មួយ​ក្នុង​ពិភព​លោក។ លោក​ខាណាហ្គី បាន​សាង​ខ្លួន​ពី​កម្មករ​ធម្មតា​រហូត​ដល់​ក្លាយ​ជា​មហាសេដ្ឋី​ដែក​ថែប​ដ៏​ មាន​ជាង​គេ​បំផុត​ក្នុង​ពិភព​លោក​ កាល​ពី​ជំនាន់​លោក​នៅ​មាន​ជីវិត​ (1835-1919)។ ក្រៅ​ពី​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ដ៏​មហាសាល​ លោក​ខាណាហ្គី​ គឺ​ជា​បុគ្គល​គួរ​ជា​ទី​គោរព​បំផុត​សម្រាប់​មនុស្ស​ជំនាន់​ក្រោយ។ លោក​​ផ្តល់​តម្លៃ​ខ្ពស់​ចំពោះ​​ចំណេះ​ដឹង​និង​ការ​សិក្សា​ស្រាវ​ជ្រាវ​។ លោក​បាន​បរិច្ចាគ​ប្រាក់​ផ្ទាល់​ខ្លួន​​ច្រើន​ជាង​ 10​ លាន​ដុល្លារ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​សម្រាប់​បង្កើត​បណ្ណាល័យ​សាធារណៈ និង​ទឹក​ប្រាក់​ជា​ច្រើន​ទៀត​ជួយ​ឧបត្ថម្ភ​ដល់​សាកល​វិទ្យាល័យ​នានា​ទៅ​ សហរដ្ឋ​អាមេរិក​និង​ចក្រភព​អង់គ្លេស។​ តាមរយៈ​ជោគជ័យ​ដ៏​ធំធេង​របស់​លោក​ខាណាហ្គី​ គេ​អាច​រៀន​សូត្រ​ពី​គន្លឹះ​ជោគ​ជ័យ​ដូច​ខាង​ក្រោម​៖

វិនិយោគ​លើ​ខ្លួន​ឯង​ ៖ កសាង​សមត្ថភាព​របស់​ខ្លួន​ក្នុង​វិស័យ​ណាមួយ​ឲ្យ​ប្រសើរ​បំផុត​។ ប្រមូល​ថាមពល​និង​ផ្ចង់​គំនិត​តែ​លើ​កិច្ច​ការ​នោះ​តែ​ម្យ៉ាង​។ លោក​ខាណាហ្គី និយាយ​ថា "​ខ្ញុំ​ជឿថា​វិថី​ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​ជោគជ័យ​ក្នុង​ វិស័យ​ណា​ក៏​ដោយ​ គឺ​អាស្រ័យ​លើ​ភាព​​ស្ទាត់​ជំនាញ គ្រប់​គ្រង​បាន​គ្រប់​ជ្រុង​ជ្រោយ​នៃ​វិស័យ​នោះ...​តាម​បទ​ពិសោធន៍​របស់​ ខ្ញុំ​ ខ្ញុំ​កម្រ​ឃើញ​បុគ្គល​ណា​ម្នាក់​​រក​ប្រាក់បាន​ច្រើន​ដោយ​ចាប់​នេះ​ ចាប់​នោះ​ មិន​ឆ្ពោះ​មួយ​ណា​ នោះ​ឡើយ"​ ។​

ជោគជ័យ​កើត​ចេញ​មក​ពី​ចិត្ត​ទូលាយ និង​​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ចំពោះ​មនុស្ស ៖ លោក​ខាណាហ្គី តែង​តែ​​គ្រប់​គ្រង​រោងចក្រ​ប្រកប​ដោយ​តម្លាភាព​ និង​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ល្អ​ជាមួយ​កម្មករ​និង​បុគ្គលិ​កទាំង​អស់​។ គាត់​តែង​ស្វែង​យល់​ពី​តម្រូវ​ការ​និង​បំពេញ​តម្រូវ​ការ​បុគ្គលិក​កម្មករ​ ជានិច្ច។ លើស​ពី​នេះ​ គាត់​​តែង​ស្វែង​រក​វិធី​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​នៅ​ជុំ​វិញ​ក្លាយ​ជា​អ្នក​មាន​ដូច ​គាត់​តែ។​ ជា​ឧទាហរណ៍​គាត់​​បាន​ផ្តល់​ប្រាក់​ឲ្យ​អ្នក​គ្រប់គ្រង​រោងចក្រ​ម្នាក់​របស់ ​គាត់ឈ្មោះ Charles Schwab ចំនួន​ ១​ លាន​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ ពីព្រោះ​អ្នក​គ្រប់​គ្រង​រូប​​នេះ​មាន​សមត្ថភាព​លើក​ទឹក​ចិត្ត​និង​ គ្រប់គ្រង​កម្មករ។​

ចេះ​គ្រប់​គ្រង​អារម្មណ៍​របស់​ខ្លួន​ឯង​

បង្កើន​បណ្តាញ​ទំនាក់​ទំនង​របស់​អ្នក ៖ រៀន​សូត្រ​ទាំង​ចំណេះ​ដឹង​និង​បទ​ពិសោធន៍​ពី​មនុស្ស​ក្នុង​ដែន​ទំនាក់​ទំនង​ របស់​អ្នក​ ហើយ​បន្ត​ពង្រីក​ទំនាក់​ទំនង​ឲ្យ​កាន់​តែ​មាន​វិសាលភាព​ធំធេង​ឡើង។

ស្វែង​រក​ចំណេះ​ដឹង​ និង​គុណតម្លៃ​ ជា​ជាង​ស្វែង​រក​តែ​ប្រាក់​

ការ​ធ្វើ​ដំណើរ ​គឺ​ជា​ការ​បង្កើន​ចំណេះ​ដឹង​ និង​ធ្វើ​ឲ្យ​គំនិត​កាន់​តែ​ទូលាយ​ ៖ លោក​ខាណាហ្គី​ ចូល​ចិត្ត​ធ្វើ​ដំណើរ​ណាស់​។ នៅ​កំឡុង​ពេល​ធ្វើ​ដំណើរ​លោក​តែង​រៀន​សូត្រ​យ៉ាង​ស៊ី​ជម្រៅ​អំ​ពី​វប្បធម៌​ នៃ​ប្រទេស​នីមួយៗ​ដែល​លោក​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ដល់​។ នៅ​ពេ​ល​ទៅ​ដល់​ចិន​ លោក​សិក្សា​ពី​លទ្ធិ​ខុង​ជឺ នៅ​ពេល​ទៅ​ដល់​ឥណ្ឌា​លោក​សិក្សា​ពី​ពុទ្ធសាសនា។​

មេរៀន​ជោគជ័យ​ពី​ ឌែល (DELL)

អ្នក ​ប្រើ​ប្រាស់​កុំព្យូទ័រ​ភាគ​ច្រើន​ពិត​ជាបាន​ស្គាល់​ម៉ាក​កុំព្យូទ័រ DELL ។ តែ​មាន​មួយ​ចំនួន​ពិត​ជា​មិន​បាន​ដឹង​ទេ​ថា​នរណា​ជា​ស្ថាបនិក​នៃ​ក្រុមហ៊ុន​ មួយ​នេះ​។ លោក​ មៃឃឹល​ ឌែល​ (Michael Dell) កើត​នៅ​ឆ្នាំ​ ១៩៦៥ នៅ​រដ្ឋ​តិច​សាស សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ បាន​ផ្តើម​បង្កើត​ក្រុមហ៊ុន​ឌែល​ក្នុង​ឆ្នាំ​ ១៩៨៤ ដោយ​មាន​មហិច្ឆតា​ធំធេង​ គឺ​ប្រកួត​ប្រជែង​ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន​យក្ស IBM។ កាល​ពី​នៅ​វ័យ​កុមារ ឌែល​ជា​មនុស្ស​ចូល​ចិត្ត​កុំព្យូទ័រ​បំផុត។ ឌែល​តែង​តែ​លួច​គេច​សាលា​ដើម្បី​ចូល​រួម​ស្តាប់ស​ន្និសីទ​កុំព្យូទ័រ​ថ្នាក់ ​ជាតិ​។ ឌែល​​បាន​សុំ​ឲ្យ​ឪពុក​ខ្លួន​ទិញ​កុំព្យូទ័រ​ឲ្យ​ខ្លួន​ជា​អំណោយ​ថ្ងៃ​ខួប​ កំណើត​ ១៥ ឆ្នាំ​។ ឌែល​បាន​សំលឹង​មើល​ឃើញ​ប្រាក់​ចំណេញ​ដ៏​ច្រើន​ពី​ការ​លក់​កុំព្យូទ័រ​។ ឌែល​តែង​តែ​ពិចារណា​ថា​អ្នក​លក់​កុំព្យទ័រ​អាច​រក​ប្រាក់​ចំណេញ​បាន​យ៉ាង​ ច្រើន​ពី​ការ​លក់​កុំ​ព្យូទ័រ​ ទោះ​បី​ពួកគេ​ដឹង​តិច​តួច​អំពី​បច្ចេកវិទ្យា​កុំព្យូទ័រ​ក៏​ដោយ។​ ចំណែក​ឯ​តម្រូវ​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​កុំព្យូទ័រ​វិញ​មាន​ទំហំ​ធំ​ក្រៃ​លែង ហើយ​អ្នក​ប្រើ​ប្រាស់​កុំព្យូទ័រ​ភាគ​ច្រើន​ទិញ​កុំព្យូទ័រ​ដោយ​មិន​ត​ថ្លៃ​ ស្មុគ្រ​ស្មាញ​ច្រើន​។

ជា​និស្សិត​ឆ្នាំ​ទី​មួយ​នៃ​សាកល​វិទ្យាល័យ​តិចសាស​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ ឌែល​តែង​ចំណាយ​ពេល​​ក្រៅ​ម៉ោង​សិក្សា​ទៅផ្តល់​សេវា​កម្ម​លើក​កំពស់​បច្ចេក​ វិទ្យា​កុំព្យូទ័រ​ឲ្យ​អ្នក​រក​ស៊ី។ ដោយសារ​បញ្ហា​នេះ​ធ្វើ​ឲ្យ​ការសិក្សា​របស់​ឌែល​មិនសូវ​ទទួល​លទ្ធផល​ល្អ។ ឪពុក​របស់​ឌែល​ខឹង​នឹង​ឌែល​ជា​ខ្លាំង​ ទើប​ចង់​រឹប​អូស​យក​កុំព្យូទ័រ​របស់​ឌែល​ទុក​ទាំង​អស់​ ដើម្បី​ឲ្យ​ឌែល​ផ្ចង់​អារម្មណ៍​តែ​លើ​ការ​សិក្សា។ ឪពុក​ឌែល​សួរ​ទៅ​ឌែល​ថា "ចូរ​កំណត់​អាទិភាព​ក្នុង​ជីវិត តើ​កូន​ចង់​បាន​អ្វី​ឲ្យ​ពិត​ប្រាកដ?" ​ ឌែល​ឆ្លើយ​ទៅ​កាន់​ឪពុក​វិញ​ថា "​ខ្ញុំ​ចង់​ប្រកួត​ប្រជែង​ជាមួយ​ IBM​"​ ។

ចាប់​តាំង​ពី​ផ្តើម​អាជីវកម្មកុំព្យូទ័រ​មក ឌែល​បង្ហាញ​ឲ្យ​ឃើញ​ពី​យុទ្ធ​សាស្ត្រ​ប្លែក​គេ​។ យុទ្ធសាស្ត្រ​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ​មួយ​របស់​ឌែល​ គឺ​ Direct from Dell ទិញ​ដោយ​ផ្ទាល់​ពី​ឌែល។ ឌែល​ជឿ​ថា​ គេ​អាច​លក់​ដូរ​កុំព្យូទ័រ​ដោយ​ផ្ទាល់​ពី​អ្នក​ផលិត​ទៅ​កាន់​អ្នក​ប្រើ​ ប្រាស់​ដោយ​មិនចាំបាច់​មាន​អន្តរការី​(ឈ្មួញ​កណ្តាល) ។ ដើម្បី​អនុវត្តន៍​នូវ​យុទ្ធសាស្ត្រ​នេះ​ឲ្យ​បាន​ជោគជ័យ​ ឌែល​បាន​ផ្តល់​នូវ​សេវាកម្ម​អតិថិជន​ក្រោយ​ពេល​លក់​​កុំព្យូទ័រ​រួច​។ ទោះ​បី​មាន​បញ្ហា​បច្ចេក​ទេស​អ្វី​ក៏​ដោយ​ បុគ្គលិក​របស់​ឌែល​នឹង​ទៅ​ដល់​ផ្ទះ​អតិថិជន​​ភ្លាម។ តាមរយៈ​ការ​កាត់​មិន​ឲ្យ​មាន​ឈ្មួញ​កណ្តាល​ ឌែល​អាច​សន្សំ​សំចៃ​ថ្លៃ​ដើម​បាន​យ៉ាង​ច្រើន​លើស​លប់។ ក្នុង​ឆ្នាំ ១៩៨៦​ ពោល​គឺ​បី​ឆ្នាំ​ក្រោយ​ពី​បង្កើត​ក្រុម​ហ៊ុន​ចំណូល​ពី​ការលក់​របស់​ឌែល​ កើន​ដល់​ ៦០ លាន​ដុល្លារ។​

មេរៀន​ជោគជ័យ​ពី​ឌែល​៖

គិត​ខុស​គេ​ ៖ មនុស្ស​ទូទៅប្រាប់​ឌែល​ថា​ការ​លក់​ដោយ​ផ្ទាល់​ពី​អ្នក​ផលិត​ទៅ​អ្នក​ប្រើ​ ប្រាស់​មិន​អាច​ធ្វើ​ទៅ​កើត​ទេ​ក្នុង​ទ្រង់​ទ្រាយធំ​។ តែ​ឌែល​និយាយ​ថា​ "​ជា​រឿង​សប្បាយ​ចិត្ត​​ដែល​ធ្វើ​កិច្ចការ​ដែល​អ្នក​ដទៃ​គិត​ថា ទៅ​មិន​រួច ឬ​មិន​ទំនង​" ។

កំណត់​គោល​ដៅ​ខ្ពស់ដែល​អាច​នឹង​សម្រេច​ទៅ​បាន ៖ នៅ​ចុង​ឆ្នាំ​ ១៩៨៦​ ក្រុមហ៊ុន​បាន​កំណត់​គោលដៅ​​លក់​ឲ្យ​បាន​ ១ពាន់​លាន​ដុល្លារ​ត្រឹម​ឆ្នាំ​១៩៩២​ ​និង​ពង្រីក​ខ្លួន​ជា​អន្តរជាតិ​។ ដល់​ឆ្នាំ ១៩៩២ ក្រុម​ហ៊ុន​អាច​សម្រេច​ការ​លក់​ច្រើន​ទ្វេដង​លើស​ពី​គោល​ដៅ​កំណត់​។ ការ​កំណត់​គោល​ដៅ​ខ្ពស់​ ធ្វើ​ឲ្យ​​អ្នក​រិះ​រក​វិធី​សម្រេច​ឲ្យ​បាន​។​

ផ្តោត​ទៅ​លើ​លទ្ធភាព​ដែល​អាច​នឹង​ជោគ​ជ័យ​ ជា​ជាង​ផ្តោត​ទៅ​លើ​គូ​ប្រកួត​ប្រជែង​ ៖ កុំ​ធ្វើ​ដោយ​ខ្លាច​ កុំ​វាស់​វែង​ខ្លួន​ឯង​ដោយ​ធៀប​នឹង​អ្នក​ដទៃ​ ចូរ​វាស់​វែង​ខ្លួន​ឯង​ដោយ​ប្រើ​ស្តង់ដារ​នៃ​ភាព​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ។

តម្លៃ​របស់​ប្រាក់​

John D. Rockefeller (1839-1937) ជា​មហាសេដ្ឋី​ប្រេង​កាត​អាមេរិកាំង​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ​មួយ​រូប​។ ថ្វី​ត្បិត​តែ​មាន​មាស​ប្រាក់​ចាយ​​មិន​អស់ តែ​លោក​ John D. Rockefeller តែង​បង្រៀន​កូន​ៗ​ទាំង​ប្រាំ​នាក់​ឲ្យ​ស្គាល់​ពី​តម្លៃ​របស់​ប្រាក់​ពោល​គឺ​ លោក​មិន​ឲ្យ​​ប្រាក់​ទៅ​កូន​ចាយ​ដោយ​មិន​បាន​បញ្ចេញ​កម្លាំង​ពលកម្ម​ឡើយ​។ កូន​ៗ​ទាំ​ងអស់​ទទួល​បាន​ប្រាក់​តែ​ 25% ប៉ុណ្ណោះ​ក្នុង​មួយ​សប្តាហ៍​ ចំណែក​ឯ​ 75​% ដែល​នៅ​សល់​ពួក​គេ​ ត្រូវ​ខំ​ធ្វើការ​ រក​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​។ គ្រប់​កូន​ៗ​ទាំង​អស់​ត្រូវ​មាន​សៀវភៅ​គណនី​ផ្ទាល់​ខ្លួន​មួយ​។ 10% នៃ​ចំណូល​ដែល​រក​បាន​ត្រូវ​តែ​បរិច្ចាគ​ជា​អំណោយ​សប្បុរសធម៌ ហើយ​១០%​ទៀត​ត្រូវ​ទុក​ជា​ប្រាក់​សន្សំ។ នៅ​រៀងរាល់​ចុង​ខែ​ពួក​គេ​ត្រូវ​ធ្វើ​សមតុល្យ​ និង​រៀប​រាប់​អំពី​ការ​ចាយ​វាយ​គ្រប់​កាក់​គ្រប់សេន​ ថាបាន​ចាយ​ទៅ​លើ​អ្វី​ខ្លះ​ និង​ដោយ​មូល​ហេតុ​អ្វី​។

រឿង​ខាង​លើ​បង្កប់​ដោយ​គតិ​បណ្ឌិត​ទាក់​ទិន​នឹង​តម្លៃ​របស់​ប្រាក់​៖

១. ប្រាក់​ដែល​រក​បាន​ដោយ​កម្លាំង​ខ្លួន​ឯង​ តែង​មាន​តម្លៃ

២. បរិច្ចាគ​ 10​% ​ដំបូង​ សម្រាប់​សប្បុរស​ធម៌​

៣. សន្សំ​ប្រាក់​សម្រាប់​ខ្លួន​ឯង 10% បន្ទាប់​

៤. ទទួល​ខុស​ត្រូវ​គ្រប់​កាក់​គ្រប់​សេន

តើ​ប្រាក់​មាន​តម្លៃ​ប៉ុណ្ណា​? ប្រសិន​បើ​អ្នក​សន្សំ​ប្រាក់​មួយ​ថ្ងៃ​ត្រឹម​តែ 1 ដុល្លារ នោះ​អ្នក​នឹង​អាច​ទទួល​បាន​ 1លាន​ដុល្លារ​ទៅ​តាម​អត្រា​ការ​ប្រាក់​ផ្គួប​និង​ចំនួន​ឆ្នាំ​​ដូច​ខាង​ ក្រោម​៖
អត្រាការ​ប្រាក់          ចំនួន​ឆ្នាំ​
3%​                       147
5%                       100
10%                     56
15%                     40
20%                     32

តាម​តា​រាង​នេះ​ យើង​ឃើញ​ថា​គ្រាន់​តែ​សន្សំ​ប្រាក់​ 1 ដុល្លារ ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​ គេ​អាច​ទទួល​បាន​ 1 លាន​ ដុល្លារ​ នៅ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​ 56 ឆ្នាំ​ ក្នុង​អត្រា​ការ​ប្រាក់​ 10%។

ពេល​វេលា​អា​ច​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រាក់​បង្កើត​ប្រាក់​បាន​!